بحار الأنوار ) در اين رويكرد ، نقش مهمّى را ايفا كرد . به طور كلّى ، مىتوان گفت كه در عصر صفويه ، سه حركت مهم در حوزهء حديث رخ داد : 1 . تدوين دايرة المعارف‌هاى بزرگ حديثى مانند : بحار الأنوار ، الوافى ، وسائل الشيعة . 2 . حاشيه و شرح بر كتب حديثى مانند : مرآة العقول ، شرح فيض كاشانى بر كتب اربعه . 3 . ترجمهء احاديث به زبان فارسى ، با رويكرد عمومىسازى و ترويج معارف دين . « 1 » البته بايد در نظر داشت كه آزادى تأليف و تدريس كتب حديثى ، باعث به وجود آمدن اين حركت‌ها شد . مكتب اخبارى در جهان اسلام پس از قرآن ، حديث و علوم مرتبط با آن ، حجم عظيمى از نوشته‌هاى مسلمانان را به خود اختصاص داد . فهم حديث ، اعتبار آن و مقدار و ميزان حجّيت آن براى استنباط احكام شرعى ، باعث به وجود آمدن نحله‌ها و گرايش‌هاى فقهى - كلامى گوناگون شد ، از جمله نمونه‌هاى بارز آن ، دو گرايش اصولى و اخبارى بود . از نگاه اخباريون ، حديث ، تنها راه دريافت و فهم دين است ، بر خلاف اصوليون كه علاوه بر حديث ، عقل ، كتاب و اجماع را نيز در استنباط احكام شرعى ، مؤثّر و لازم مىدانند . استاد كل وحيد بهبهانى ، به مقابله با اخبارىگرى برخاسته و با تدريس و گسترش علم اصول ، به نقد و بررسى آراى اخباريون پرداخت . ملّا صالح مازندرانى ، با وجود تسلّط اخبارىگرى ، همچنان مجتهدى اصولى باقى

--> ( 1 ) . همان ، ص 3 .